Metformina lek młodości

0

METFORMINA FONTANNĄ MŁODOŚCI CZY NISZCZYCIELEM MIĘŚNI?

Metformina jest jednym z najskuteczniejszych leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2. Organizmy osób cierpiących na ten typ cukrzycy nie reagują odpowiednio na insulinę, przede wszystkim dlatego, że receptory insuliny stają się u nich niewrażliwe. Jedną z głównych funkcji insuliny jest transport cukru z krwi do komórek, tak więc zaburzenia spowodowane cukrzycą typu 2 często prowadzą do wzrostu poziomu cukru we krwi. Metformina obniża go, hamując produkcję glukozy w wątrobie, i jednocześnie przywraca wrażliwość komórek na insulinę.

Co ciekawe, metformina wykazuje również działanie wydłużające życie wielu różnych gatunków, między innymi u robaków i myszy. Zebrane dane epidemiologiczne wykazały, że u ludzi cierpiących na cukrzycę typu 2, którzy przez dłuższy czas byli leczeni metformina, rzadziej występowały zagrażające życiu choroby towarzyszące, takie jak choroby układu krążenia czy nowotwory. Te dane są tak jednoznaczne, że grupy innych naukowców planują zbadać, czy przyjmowanie metforminy przez osoby niechorujące na cukrzycę, ale mające inne problemy zdrowotne, w tym raka i choroby układu krążenia, spowolni rozwój istniejących schorzeń. Zapobieganie takim chorobom rzecz jasna wydłużyłoby życie takich osób, dlatego metformina ma potencjał, aby stać się fontanną młodości.

Usprawnienie działania insuliny oraz wydłużanie życia poprzez aktywację AMPK.

Właściwie dlaczego metformina działa tak skutecznie na przesyłanie insuliny i zwiększa długość życia? Takie właściwości najprawdopodobniej w dużej części biorą się z tego, że metformina aktywuje enzym kinaza aktywowana 5’AMP. AMPK reguluje poziom energii w komórkach, który zazwyczaj aktywowany jest, gdy energia komórkowa spada, np. podczas wykonywania ćwiczeń lub diety niskokalorycznej. Po aktywowaniu AMPK stymuluje procesy tworzące energię komórkową, np. spalanie tłuszczu czyli utlenianie kwasów tłuszczowych, czego efektem jest redukcja tkanki tłuszczowej i w efekcie zwiększa się poziom energii w komórkach. Aktywowana postać AMPK blokuje również procesy biochemiczne, które pochłaniają energię, takie jak biosynteza cholesterolu. Rzecz jasna utrata tkanki tłuszczowej oraz obniżenie poziomu cholesterolu spowodowane przez aktywację AMPK przyczynią się do potencjalnego wydłużenia życia. Dlatego też fakt, że metformina aktywuje AMPK oraz zmniejsza ilość tłuszczu i poziom cholesterolu, najprawdopodobniej odpowiada za wydłużenie życia, które obserwujemy u osób leczonych metformina. Co więcej, kinaza aktywowana 5’AMP stymuluje również wydzielanie insuliny poprzez odnawianie odpowiedzi receptorów insuliny i jednocześnie zwiększa liczbę transporterów glukozy na powierzchni komórek. Dlatego też aktywacja AMPK w wyniku aktywności fizycznej, diety lub przyjmowania metforminy ma pozytywny wpływ na działanie insuliny.

Walka z insulinoodpornością.

Dzięki swoim właściwościom spalającym tkankę tłuszczową metformina staje się coraz popularniejsza i stosuje ją coraz większa liczba odchudzających się osób. Co więcej – fakt, że metformina pobudza syntezę insuliny, zwrócił również uwagę osób stosujących czarnorynkowy hormon wzrostu (STH) w celu zwiększenia wydajności, ponieważ STH może wywoływać insulinoodporność. Hormon stu jest hormonem polipeptydowym wydzielanym przez przedni płat przysadki mózgowej. Wiąże się z receptorem hormonu wzrostu który znajduje się na powierzchni komórek, wielu narządów oraz tkanek ciała. Wiązanie STH z receptorem wywołuje łańcuch przesyłania sygnałów, które wywołują reakcje anaboliczne i pobudzają mięśnie do większego wzrostu. Jednym z głównych sposobów, STH wywołuje wzrost mięśni, jest wiązanie do receptorów hormonu wzrostu w komórkach wątroby, co stymuluje produkcję imsulinopodobnego czynnika wzrostu ( Dochodzi do pobudzenia wzrostu n poprzez wiązanie z IGF-I oraz recepti insuliny, przez co zwiększa się synteza w tkance mięśniowej. Oczywiście dodatkowe STH, które zazwyczaj wykorzystuje się w zwiększenia wydolności, z reguły nadmiernie pobudza układ przesyłania insuliny, co w organizmie dochodzi do pewnych negatywnych procesów, w tym również do insulino-odporności. Dlatego też niektórzy stosują metforminę w celu zmniejszenia insulinoodporności wywołanej przez przyjęcie dużej ilości hormonu wzrostu.

Zahamowanie produkcji i działania testosteronu.

Z punktu widzenia biochemii stosowanie metforminy w celu redukcji tkanki tłuszczowej lub złagodzenia insulinoodporności spowodowanej przyjmowaniem STH na pierwszy rzut oka wydaje się dobrym pomysłem. Jednak w rzeczywistości okazuje się, że stosowanie leku na receptę takiego jak metformina bez nadzoru lekarza jest niebezpieczne, a skutki uboczne wywoływane przez ten lek jeszcze bardziej zniechęcają do jego stosowania. Dokładniej mówiąc, badania wykazały, że metformina wykazuje negatywne działanie na testosteron, co bez wątpienia zaprzepaści niemal wszystkie korzyści płynące ze stosowania STH. Jednocześnie zwiększa tendencję do magazynowania tkanki tłuszczowej, przez co stosowanie metforminy razem z hormonem wzrostu nie ma żadnego sensu.

Z pierwszego badania, w którym naukowcy przyjrzeli się negatywnemu wpływowi metforminy na testosteron, wynika, że zażywanie 850 mg metforminy dwa razy dziennie przez dwa tygodnie wywołało u młodych mężczyzn kilka negatywnych działań na testosteron. Pierwszym ze skutków niepożądanych było zmniejszenie ogólnego poziomu testosteronu, a drugim – jeszcze bardziej szkodliwym – zmniejszenie poziomu testosteronu aktywnego biologicznie, który jest frakcją hormonu odpowiedzialną za stymulację wzrostu mięśni.

Metformina nie tylko zmniejsza poziom testosteronu. W drugim badaniu dotyczącym tego samego zagadnienia chińscy naukowcy odkryli, że metformina zmniejszyła poziom receptorów testosteronu w komórkach nowotworu prostaty in vitro. Utrata receptorów testosteronu poskutkowała zmniejszeniem aktywności testosteronu w tych komórkach, przez co komórki rakowe obumarły. Jest to oczywiście bardzo dobry efekt. Jednak zahamowanie aktywności testosteronu nie jest mile widziane, jeśli zależy nam na budowaniu masy mięśniowej, a stłumione działanie testosteronu w komórkach mięśniowych znacznie zahamowałoby wzrosty.

Podsumowując, jeśli weźmiemy pod uwagę wszystkie powyższe informacje, stosowanie metforminy, mimo jej właściwości stymulujących przesyłanie insuliny oraz redukujących tkankę tłuszczową, samodzielnie lub wraz z STH, przynosi efekt przeciwny do zamierzonego, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę jej negatywny wpływ na aktywność testosteronu.

Udostępnij.

O autorze

Nasz zespół to grupa osób, które nie tylko są specjalistami z zakresu suplementacji, biochemii, metodologii żywienia oraz metod treningowych, ale także pasjonatów codziennie poszerzających swoją widzę i doświadczenie.

Napisz odpowiedź